از ته دل

داد از دست زنم

شب عید است گرفتار زن خویشتن                           داد از دست زنم

اوست جفت من و من جفت ملال و محنم               داد از دست زنم

هم کرپ ژرژت زمن خواهد وهم چادر وال               مد وفرم امسال

خود  نه  شلوار  به پایم  نه لباسی به تنم               داد از دست زنم

گیوه ام  پاره  شده  زین زن  عفریته   دیو               کفش خواهد از گیو

من نه حاجی فرج آقا ونه حاجی حسنم                داد از دست زنم

پای من مانده چو خردر گل و دل گشته پریش      او به فکر قر خویش

گویدم   عطر   بخر تا  که  بزلفم بزنم                       داد از دست زنم

مشهدی باقر هیزم شکن امروز زنش                رخت نو کرده تنش

من نه  کمتر  ز  زن باقر هیزم شکنم                     داد از دست زنم

گفت بهر سرطاسم تو کله گیس بخر                    مد پاریس بخر

گفتمش از همه کس لات تر امروز منم               داد از دست زنم

گفت اگر پول نداری زچه هستی زنده                 من شدم شرمنده

گفتمش  زنده  از آنم  که  نباشد کفنم                  داد از دست زنم

گفته  بودم  که نگیرم  زن تا گردم پیر                  پدرم  گفت  بگیر

گفتم این لقمه بزرگ است برای دهنم                داد از دست زنم

خواست جوراب فرنگی که برایش بخرم             نبود سیم و زرم

وطنی  گر بخرم  طرد  کند  از  وطنم                   داد از دست زنم

سر  جوراب کرم  معرکه  برپا  کردیم                 جنگ و دعوا کردیم

موی من کند و تف افکند بریش پهنم                  داد از دست زنم

گشت ازخانه ما شیون و فریاد بلند                   داد  و  بیداد  بلند

مشت زد بر دهنم- آخ دهنم ، آخ دهنم            داد از دست زنم

بر گرفته از کتاب دریای گوهر (دکتر مهدی حمیدی)  شاعر غلامرضا روحانی ۱۳۱۴

لازم دانستم این نکته را بعرض خوانندگان گرام برسانم بحمدا... همسر من از

 این موضوع مستثنی است و همیشه یار و یاور من در همه امور بوده است

به لطف و مساعدت خداوند متعال

نوشته شده توسط محمد مدبر در جمعه بیست و چهارم اسفند 1386 ساعت 10:41 AM موضوع طنز | لینک ثابت