حسود

 

از حسد کاهد حسودان را وجود

 

چشم نابینا به از چشم حسود

 

چون ببینی دیگری را برمراد

 

کن دعا تا نعمتش گردد زیاد

 

خاطر خود را مرنجان بی سبب

 

آنچه او دارد تو هم از حق طلب

 

نی که آن خواهی ز فرط ابلهی

 

چون تو زان نعمت شود دستش تهی

 

هرچه دارد  بنده ، حق دادش بلی

 

گر حسودی ، کی تو حق را قایلی

 

(شاعر صغیر اصفهانی)


 

نوشته شده توسط محمد مدبر در جمعه بیست و سوم فروردین 1387 ساعت 12:4 PM موضوع پند و شعر | لینک ثابت